«Έχει το δικαίωμα να ελπίζει κανείς ότι,

ανάμεσα από τα φοβερά κυκλοτρόνια

και τους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους,

μια μέρα, όπως ανάμεσα από δυο μαλτεζόπετρες,

θα ξεφυτρώσει πάλι, σαν καταπόρφυρη παπαρούνα,

η ΠΟΙΗΣΗ»

Οδυσσέας Ελύτης

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΜΟΥ

Ό, τι κι αν κάμεις,

όπου να δράμεις,

απ’ όποιο γένος,

δικός μου ή ξένος,

του κάκου! Εμπρός σου

πάντα θα μ’ έχεις,

πίσω μου τρέχεις.

Το τρέξιμό σου να μην το βιάζης

και λαχανιάζεις.

Να με θυμάσαι, τέτοιος ο νόμος:

ο πεζοδρόμος μιας έγνοιας θα’ σαι

κι εγώ μιας χάρης ο καβαλάρης.

1 σχόλιο: